De laatste werkdag van Ivo van der Bruggen. En wat voor één!

Dit is ‘m dan.. mijn allerlaatste dag. En wat voor een dag. Om mijn afscheid kracht bij te zetten kwam Koning Willem-Alexander op bezoek bij Beukbergen. Wat een afscheidscadeau om dit hoge bezoek in het geheim voor te mogen bereiden. Spannend!

Terug naar mijn afscheid. Even een terugblik: vorig jaar december, mijn eerste dagen voor gemeente Zeist. Team communicatie voelt meteen goed. De honderden collega’s daaromheen ook. Maar ja, je moet ze wel een beetje leren kennen en dan ook nog gaan snappen wat ze hier allemaal doen. De nieuwjaarsborrel is een mooi moment om collega’s ook buiten de dagelijkse gang van zaken op het gemeentehuis te leren kennen. Het nieuwjaarsontbijt, ook een mooi moment. Onze burgemeester, staand op de balie van de receptie, staat stil bij de nieuwe medewerkers en vraagt wie er nieuw zijn. Ik kan nog net vanuit de massa roepen: ‘Ik, Ivo van communicatie!’. ‘Mooi, welkom Ivo van communicatie!’ zei Koos. De gemeente voelt als een warm nest.

De maanden daarna staan in het teken van ontdekken, soms verbazen en heel af en toe schrikken. Ik ben natuurlijk nog volledig groen als het gaat om werken voor een gemeente. Ook het werken in een kantooromgeving is helemaal nieuw. Na 16 jaar werken voor een tv programma, veel op pad, veel ontmoetingen, interviews en filmpjes maken is alles om mij heen nieuw. Ik maak de gemeentepagina, maak de pagina RondZeist in de Nieuwsbode, doe de communicatie van verschillende projecten en sta tussendoor de pers te woord. Dat is mijn belangrijkste taak, die pers. Het is vaak behoorlijk lastig om te achterhalen wie hier alles weet van vuurwerk (René Scheffer), jeugdzorgbudgetten (Marion Hes), stempotloden (Jolande Kragt), zieke bomen (Walter Cok), schoolzwemmen (Sander Kolk), Dick Bruna (Gerard Bunnik), rubberkorrels (Rob van der Mark), de psycholance (Judith van Leeuwen), racebaan Kerckeboschlaan (Arjan Brokkaar), tunneltjes (Tom van Boggelen), biomassacentrales (Niels Geelkerken), omgekeerd inzamelen (Henk ter Steeg), de social sofa (Frans Smeels), koninklijke onderscheidingen (Alie Alberts), overhangend groen (Huib Groeneveld), gevoelige kwesties (Yno Hoekstra of Arno Klarenbeek), de zuluhal (René van der Niet) en ga zo maar door. De zoektochten naar informatie zijn soms intensief en moeizaam, soms reuze soepel en altijd leuk en leerzaam.

En dan het college van B en W. Hoe ga je om met wethouders en burgemeester? Veel antwoorden op vragen van de pers wil je laten checken. Storm je de kamer binnen, maak je een afspraak? Hoe heftig kan je stalken per sms, app of mail? Ik heb m’n draai gevonden. De wethouders zijn stuk voor stuk betrokken, goed ingelicht en daadkrachtig. En de burgemeester.. een diepe buiging voor zijn optreden in de zaak Anne Faber de laatste anderhalve maand. Het was echt bikkelen. Al die druk vanuit de media, daarna al die interviews. Het waren marathonsessies na de bewonersbijeenkomsten in Den Dolder. Soms acht interviews op een rij, steeds voor draaiende camera’s en over een verduiveld lastig onderwerp. Dit drama gaat je niet in de koude kleren zitten en we hebben er met z’n allen keihard aan gewerkt.

Al met al was het een mooi en leerzaam jaar. Mijn conclusie dat ik toch liever doorga in de televisiewereld zegt helemaal niets over de mensen, het werk of de dynamiek bij gemeente Zeist. Integendeel, het is hier fijn en inspirerend werken en als ik er niet al een half werkend leven bij de tv op had zitten was ik vast verder gegaan in het communicatievak.

Nu neem ik afscheid en ga ik verder als freelancer. Ik ga werken voor verschillende tv programma’s als verslaggever (natuurlijk ook Hart van Nederland) en kijk wat er verder op mijn pad komt. Ik ga thuis een montageset inrichten en ga ook films in opdracht maken. Wie weet zie ik jullie nog eens terug. Ik woon in Zeist, dus die kans lijkt me heel groot. Succes met alle projecten, ideeën, plannen, samenwerkingen, calamiteiten en crises. Er wordt hier hard en goed gewerkt, Zeist is een gemeente om trots op te zijn!